Κλικ στις εικόνες για μεγέθυνση
Το αρχειακό υλικό του blog του ιστορικού Διστόμου. Φωκέων και Αμβροσσέων αποφθέγματα. Προσπάθεια συλλογής και διάσωσης σπουδαίων ιστορικών και αρχαιολογικών ντοκουμέντων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιηγήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιηγήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2021
Τα αρχαιοελληνικά έθιμα του Διστόμου από μαρτυρίες Ευρωπαίων Περιηγητών το 1804 - Η μεγάλη σχολή του και η δίψα για γράμματα. Από το βιβλίο του ιστορικού Θύμιου Δάλκα
Ετικέτες
Βιβλία,
Θύμιος Δάλκας,
Ιστορία Διστόμου,
Ντοκουμέντα,
Περιηγήσεις,
Σπάνια έγγραφα
Τόπος:
Δίστομο 320 05, Ελλάδα
Δευτέρα 8 Απριλίου 2019
Ο ιερέας περιηγητής Στούρτζενμπεκερ, οι καταγραφές και ένας γάμος στο Δίστομο - Οδοιπορικό στην Ελλάδα του 18ου αιώνα
ΠΗΓΗ: NOOZ
Το 1784, όταν εκδίδεται και ο τελευταίος τόμος με τις εντυπώσεις του Μπγιέρνστολ, έρχεται στην Ελλάδα από την πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης ο ιερέας Άντολφ Φρέντρικ Στούρτζενμπεκερ, σε ηλικία μόλις 27 ετών. Και αυτός, όπως ο πρώτος περιηγητής, είχε σπουδάσει στην Ουψάλα, ενώ στην Κωνσταντινούπολη έμαθε, επίσης, τα νέα ελληνικά και τα τουρκικά.
Ο ιερέας περιηγητής Στούρτζενμπεκερ, οι καταγραφές και ένας γάμος στο Δίστομο
Το 1784, όταν εκδίδεται και ο τελευταίος τόμος με τις εντυπώσεις του Μπγιέρνστολ, έρχεται στην Ελλάδα από την πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης ο ιερέας Άντολφ Φρέντρικ Στούρτζενμπεκερ, σε ηλικία μόλις 27 ετών. Και αυτός, όπως ο πρώτος περιηγητής, είχε σπουδάσει στην Ουψάλα, ενώ στην Κωνσταντινούπολη έμαθε, επίσης, τα νέα ελληνικά και τα τουρκικά.
Στα Σάλωνα εντυπωσιάζεται από τις καλές σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων και στη Ρούμελη συναντά τον μπέη Σπυριδάκη Στάμου, έναν πλούσιο Έλληνα προύχοντα της Λειβαδιάς, τον οποίο συνοδεύει σε έναν γάμο στο Δίστομο.
Ο Στούρτζενμπεκερ φαίνεται από τις σημειώσεις του να εντυπωσιάζεται από τα γαμήλια έθιμα του χωριού, τα οποία περιγράφει γλαφυρά.
Γράφει χαρακτηριστικά: «…ο γάμος διήρκεσε τρεις μέρες. Η τελετή έγινε στο σπίτι του γαμπρού, όπου όλοι μπήκαν σ’ ένα μακρόστενο δωμάτιο, η νύφη με 6 αρματωμένους και τους συγγενείς της στη μια πλευρά και ο γαμπρός με τους δικούς του ανθρώπους στην άλλη. Ο ιερέας που θα τελούσε το γάμο εισήλθε με ένα μεγάλο καρβέλι ψωμί και κρατώντας το πάνω από το κεφάλι της νύφης το έκοψε στα τέσσερα κάνοντας το σχήμα του σταυρού. Έπειτα το μοίρασε στους αρματωμένους που ήταν στημένοι μπροστά από τη νύφη. Έκανε ακριβώς το ίδιο και στην πλευρά που ήταν ο γαμπρός περιτριγυρισμένος από τους φίλους του. Ξαφνικά άρχισε ένας αρτοπόλεμος με κομματάκια ψωμιού και από τις δύο πλευρές, με σκοπό οι φίλοι της νύφης να πετύχουν το γαμπρό και τους φίλους του και το αντίθετο. Η φυσική τους ένωση τη νύχτα θα αποτρεπόταν αν ένα κομματάκι ψωμιού πετύχαινε έναν από τους δύο νεόνυμφους. Ήταν όμως και οι δύο τόσο καλά περικυκλωμένοι από τους δικούς τους, που αυτό ήταν αδύνατο. Τα κομμάτια ψωμιού έπεφταν βροχή κι από τις δύο πλευρές που αναγκαστήκαμε να φύγουμε. Είναι δύσκολο να περιγράψω όλες αυτές τις εκδηλώσεις. Οι περισσότερες είναι ευνόητες από μόνες τους και καλοπροαίρετες, αλλά το φαγητό, η κατάχρηση, το πιοτό και ο αρτοπόλεμος είναι αμαρτίες. Η μουσική που έπαιζαν από χτες το απόγευμα ξεσήκωσε τα κορίτσια του χωριού. Οι παρθένες ήταν όλες ντυμένες το ίδιο και χόρευαν γύρω από τους μουσικούς. Όταν όμως νύχτωσε, χόρευαν γύρω από μία φωτιά που είχαν ανάψει έξω. Ο χορός τους είναι, και δικαίως αποκαλείται, ρωμαίικος (sic) και αποτελεί τη μεγαλύτερη διασκέδαση των Ελλήνων».
Ο περιηγητής πέθανε ύστερα από δεκαπέντε μέρες στη Λιβαδειά «μετά από υψηλό πυρετό που προκάλεσε πρήξιμο των χεριών και τον ποδιών του», σύμφωνα με την επιστολή που έστειλε ο Σπυριδάκης Στάμου στο Σουηδό πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Σπυριδάκης Στάμου, που ήταν και πρόξενος της Σουηδίας στην περιοχή, φρόντισε για την ταφή του Σουηδού ιερέα και την αποστολή των υπαρχόντων του, μεταξύ αυτών και του περιηγητικού ημερολογίου του, στην πρεσβεία της Σουηδίας στην Κωνσταντινούπολη, από όπου κατέληξαν στη βιβλιοθήκη της Ουψάλας.
«Διαβάζοντας τα γραπτά του και παρατηρώντας τα σκίτσα που έχει σχεδιάσει στην Ελλάδα βρίσκουμε ένα πλήθος πληροφοριών που δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί» σημειώνει ο κ. Σαμπατακάκης.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Ο Στούρτζενμπεκερ φαίνεται από τις σημειώσεις του να εντυπωσιάζεται από τα γαμήλια έθιμα του χωριού, τα οποία περιγράφει γλαφυρά.
Γράφει χαρακτηριστικά: «…ο γάμος διήρκεσε τρεις μέρες. Η τελετή έγινε στο σπίτι του γαμπρού, όπου όλοι μπήκαν σ’ ένα μακρόστενο δωμάτιο, η νύφη με 6 αρματωμένους και τους συγγενείς της στη μια πλευρά και ο γαμπρός με τους δικούς του ανθρώπους στην άλλη. Ο ιερέας που θα τελούσε το γάμο εισήλθε με ένα μεγάλο καρβέλι ψωμί και κρατώντας το πάνω από το κεφάλι της νύφης το έκοψε στα τέσσερα κάνοντας το σχήμα του σταυρού. Έπειτα το μοίρασε στους αρματωμένους που ήταν στημένοι μπροστά από τη νύφη. Έκανε ακριβώς το ίδιο και στην πλευρά που ήταν ο γαμπρός περιτριγυρισμένος από τους φίλους του. Ξαφνικά άρχισε ένας αρτοπόλεμος με κομματάκια ψωμιού και από τις δύο πλευρές, με σκοπό οι φίλοι της νύφης να πετύχουν το γαμπρό και τους φίλους του και το αντίθετο. Η φυσική τους ένωση τη νύχτα θα αποτρεπόταν αν ένα κομματάκι ψωμιού πετύχαινε έναν από τους δύο νεόνυμφους. Ήταν όμως και οι δύο τόσο καλά περικυκλωμένοι από τους δικούς τους, που αυτό ήταν αδύνατο. Τα κομμάτια ψωμιού έπεφταν βροχή κι από τις δύο πλευρές που αναγκαστήκαμε να φύγουμε. Είναι δύσκολο να περιγράψω όλες αυτές τις εκδηλώσεις. Οι περισσότερες είναι ευνόητες από μόνες τους και καλοπροαίρετες, αλλά το φαγητό, η κατάχρηση, το πιοτό και ο αρτοπόλεμος είναι αμαρτίες. Η μουσική που έπαιζαν από χτες το απόγευμα ξεσήκωσε τα κορίτσια του χωριού. Οι παρθένες ήταν όλες ντυμένες το ίδιο και χόρευαν γύρω από τους μουσικούς. Όταν όμως νύχτωσε, χόρευαν γύρω από μία φωτιά που είχαν ανάψει έξω. Ο χορός τους είναι, και δικαίως αποκαλείται, ρωμαίικος (sic) και αποτελεί τη μεγαλύτερη διασκέδαση των Ελλήνων».
Ο περιηγητής πέθανε ύστερα από δεκαπέντε μέρες στη Λιβαδειά «μετά από υψηλό πυρετό που προκάλεσε πρήξιμο των χεριών και τον ποδιών του», σύμφωνα με την επιστολή που έστειλε ο Σπυριδάκης Στάμου στο Σουηδό πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Σπυριδάκης Στάμου, που ήταν και πρόξενος της Σουηδίας στην περιοχή, φρόντισε για την ταφή του Σουηδού ιερέα και την αποστολή των υπαρχόντων του, μεταξύ αυτών και του περιηγητικού ημερολογίου του, στην πρεσβεία της Σουηδίας στην Κωνσταντινούπολη, από όπου κατέληξαν στη βιβλιοθήκη της Ουψάλας.
«Διαβάζοντας τα γραπτά του και παρατηρώντας τα σκίτσα που έχει σχεδιάσει στην Ελλάδα βρίσκουμε ένα πλήθος πληροφοριών που δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί» σημειώνει ο κ. Σαμπατακάκης.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Ετικέτες
Δίστομο,
Ιστορία Διστόμου,
Ντοκουμέντα,
Περιηγήσεις,
Σπάνια έγγραφα,
Στούρτζενμπεκερ
Τόπος:
Δίστομο 320 05, Ελλάδα
Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012
Αναφορά στο Δίστομο στην Αράχωβα και στις άλλες Φωκικές πόλεις, από τον Μελέτιο εξ Ιωαννίνων, το 1728
Πηγή/Αναδημοσίευση: Ιστορικά του Παρνασσού ( Ρακοπωλείο )
Έρευνα Λουκάς Παπαλεξανδρής
Πηγή: http://www.lib.uoa.gr/hellinomnimon/0804061607370000/main.htm
Με διασημοτέρα την Κώμη της Αραχώβης : Έτσι αναφέρει όπως θα διαβάσετε παρακάτω στην γεωγραφία του ο Μελέτιος εξ Ιωαννίνων στο κεφάλαιο για την Φωκίδα όπου περιγράφει τις πόλεις του νομού αυτού στην έκδοση του 1728.
Ο Μελέτιος ο εξ Ιωαννίνων ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα, που είχε θητεύσει μητροπολίτης Αθηνών και αργότερα Ιωαννίνων.
Μετά τον θάνατο του μητροπολίτη Ναυπάκτου και Άρτας Βαρθολομαίου χειροτονήθηκε ο Μελέτιος τον Νοέμβριο του 1692 Ναυπάκτου και Άρτης. Αφού λειτούργησε τέσσερα χρόνια αναγκάστηκε να φύγει από την Άρτα το 1696 και να καταφύγει στα Ιωάννινα, λόγω της επιδρομής του διαβόητου Λιβερίου Γερακάρη. Κατηγορήθηκε ως συνένοχος της επανάστασης εκείνης και διέτρεξε μεγάλο κίνδυνο, κατέφυγε στα Γιάννενα και κρύφτηκε για δύο μήνες. Αφού έγινε ειρήνη μεταξύ Βενετών και Τούρκων, πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1701 η μεγάλη εκκλησία τον έστειλε στην Βενετοκρατούμενη Πελοπόννησο για να συντάξει τα εκκλησιαστικά δικαιώματα ως έξαρχος και επίτροπος πατριαρχικός. Εκπλήρωσε την αποστολή του και επέστρεψε στην Πόλη. Εκείνη την εποχή ήρθαν δύο πρόκριτοι από την Αθήνα και ζήτησαν τον Μελέτιο να διοριστεί μητροπολίτης Αθηνών. Έτσι και έγινε το τ703. Μετά τον θάνατο του Κλήμη Ιωαννίνων όμως, οι συμπατριώτες του παρακάλεσαν θερμά τον Μελέτιο να επιστρέψει. Ο Κλήμης έκανε αίτηση μετάθεσης, η οποία εγκρίθηκε, αλλά καθοδόν αρρώστησε στην Λάρισα και έμεινε εκεί για πολύ καιρό. Αφού ανέλαβε τα καθήκοντά του στα Ιωάννινα, πήγε ξανάστην Κωνσταντινούπολη και έμεινε εκεί για να ησυχάσει, αλλά αρρώστησε βαριά και πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου 1714. Ενταφιάστηκε στην Πακριδία.
ΠΗΓΗ - ΒΙΚΙΠΑΙΔΙΑ : http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%BF_%CE%B5%CE%BE_%CE%99%CF%89%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AF%CE%BD%CF%89%CE%BD
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


