Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Πάσχα στο Δίστομο στα τέλη της δεκαετίας του 1950

Από το αρχείο του XARIS BARES
Κυριακή του Πάσχα στην γειτονιά της οδού Λουκά Μπάρλου ( Εκεί που βρίσκεται το Νηπιαγωγείο τώρα ) - Το κοριτσάκι της φωτογραφίας είναι η Βασιλική Καΐλη ( τώρα Παπαϊωάννου ). Ο κύριος με τα γυαλία είναι ο Παναγιώτης Τζάθας. Πίσω από την μικρή Βασιλική, στον χορό, η Πηνελόπη Λούκα ( τώρα Χαρίτου ) και δίπλα η Πανωραία Μπάρλου.

Ξανά στην ίδια γειτονιά και περίπου ίδια χρονολογία. Το κοριτσάκι που χορεύει - τέρμα δεξιά - είναι η Ιωάννα Καΐλη και κρατά την Πηνελόπη Λούκα Χαρίτου.

Πηγή/Πρώτη δημοσίευση: DISTOMOBLOG

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

Παραλία Διστόμου 1959 - Φωτογραφίες από την γιορτή της Αναλήψεως στην Παραλία Διστόμου


Παραλία Διστόμου 1959. Μπροστά στο κιόσκι . ( Πίσω βρισκόταν η οικία της Κονδυλίας Περγαντά )- Μία φωτογραφία από την γιορτή της Αναλήψεως στην Παραλία Διστόμου. Διακρίνεται ο Δημήτρης και η Νίτσα Σφουντούρη. Το μωράκι της φωτογραφίας είναι η Κονδυλία Περγαντά.

Το Δίστομο ως γνωστόν γιόρταζε δύο πανηγύρια. Ένα του Αγίου Νικολάου στο Δίστομο ( 19 Μαΐου ), κι δεύτερον της Αναλήψεως στην Παραλία.
Πανοραμική άποψη της Παραλίας Διστόμου το 1959. Η Κατίνα Καΐλη κρατά την Κονδυλία Περγαντά Σάλμα μωρό.
Η Κονδυλία Περγαντά Σάλμα, γράφει :
 
Το κοριτσάκι που κρατάει η θεια Αλεφάντω Καίλη είμαι (πράγματι).Και αφού αναφέρει τη Νίτσα και τον Δήμήτρη Σφουντούρη ( τους γονείς του Μίλτου και του Κώστα) συμπληρώνει ότι οι άλλοι είναι ο Μιλτιάδης Καίλης, η γυναίκα του Αντιγόνη και αδελφή της Ερασμία, η μικρή είναι η Κατίνα κόρη της Αλεφάντως και ο άλλος είναι ο Δήμήτρης Γαμβρίλης (Μπισμπίκης). Η φωτογραφία είναι στην
Παραλία Διστόμου το 1959, μπροστά στο κιόσκι . ( Απέναντι βρισκόταν η οικία της Κονδυλίας Περγαντά)
Πηγή/Πρώτη δημοσίευση: Distomoblog

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013

Επιδρομή γιά νέους φόρους - Φόροι για τα κεραμιδοκάμινα το 1831, σε Δίστομο, Αράχωβα, Δαδί

Πηγή/Αναδημοσίευση: Αμφίκλεια - Δαδί 


Επιδρομή γιά νέους φόρους - Φόροι για τα κεραμιδοκάμινα το 1831, σε Δίστομο, Αράχωβα, Δαδί και Άγιο Βλάσιο από τον Δημογέροντα Επαρχίας Λιβαδειάς.
Ο λύκος και άν εγέρασε.....


Πηγή/Πρώτη δημοσίευση: DISTOMOBLOG

Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013

Διστομίτισσες πλένοντας τα προικιά μέλλουσας νύφης, και Διστομίτισσες στην προπολεμική Παραλία Διστόμου

Διστομίτισσες στις αρχές της δεκαετίας του 50, πλένοντας τα προικιά μέλλουσας νύφης, φίλης και γειτόνισσας. Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της συμπατριώτισσάς μας, Κατερίνας Μπαλαγούρα.


Η Παραλία Διστόμου προπολεμικά. Από το βιβλίο ''Αναμνήσεις και μαρτυρίες πενηντάχρονες ή άχρονες'', και το αρχείο της Διστομίτισσας συγγραφέως, Καίτης Μανωλοπούλου.
 Πηγή/Πρώτη Δημοσίευση: Distomoblog

Κυριακή 9 Ιουνίου 2013

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ - Από το περιοδικό ΑΕΡΑ στο τεύχος του πρώτου δεκαπενθημέρου του Ιανουαρίου του 1945

Πηγή/Αναδημοσίευση: Ιστορικά του Παρνασσού

Δημοσίευση :Distomoblog
Αυτό είναι το Δίστομο. Μνημείο εσαεί του Γερμανικού «πολιτισμού», οι κάτοικοί του σφάχτηκαν στις 10 Ιουνίου 1944.   
Του συλλέκτη Λουκά Παπαλεξανδρή
 
Από το περιοδικό ΑΕΡΑ(υπάρχει πρωτότυπο στην συλλογή μου) στο τεύχος του πρώτου δεκαπενθημέρου του Ιανουαρίου το 1945, έξι μήνες μετά την σφαγή του Διστόμου και δύο μήνες μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από την Γερμανική κατοχή, διαβάζουμε την παρακάτω ολοσέλιδη δημοσίευση με τον τίτλο Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ συμπεριλαμβανομένων και τεσσάρων φωτογραφιών από την τραγωδία αυτή.
Η στυγνή τραγωδία χαράχτηκε για πάντα σ’ αυτό το πρόσωπο. Πατέρας, μάννα, αδελφός, αδελφή, γαμπρός κι’ ένα ανιψάκι τριών χρονών όλοι τους σφάχτηκαν από τους απάνθρωπους νεοβαρβάρους : τους Γερμανούς.


Λευκά, καθαρά, νοικοκυρεμένα, σαν αγριολούλουδα αρμονικά σπαρμένα στις πλαγιές και στους κάμπους, τα Ελληνικά χωριά δεν υπάρχουν πια. Αραιοί, μαυρισμένοι τοίχοι υψώνονται ακόμα προς τον τραγικό ουρανό, σαν τελευταία χειρονομία ικεσίας ενός κορμιού που το βρήκε τ’ αστροπελέκι κι έμεινε σ’ αυτή τη στάση όταν το εγκατέλειψε η ψυχή.

Είναι χίλια πεντακόσια τα καμένα χωριά της Ελλάδος.
Και οι κάτοικοί τους, όσοι δεν εσφάγησαν η δεν εκάσησαν, στιβάζονται πρόσφυγες στις πόλεις, ή περιπλανώνται γυμνοί, στην έρημη φύση.

Οι Γερμανοί εξήντλησαν όλη τους την αγριότητα κατά των Ελλήνων. Άφησαν αιωνία δείγματα της βαρβαρότητός των ώστε να τους θυμούνται με φρίκη οι γενιές που θα ακολουθήσουν.

Γιατί ;  Γιατί αυτό το ριζικό στην Ελλάδα ;

Γιατί περισσότερο από όλους τους άλλους Λαούς που αγάπησαν την ελευθερία τους,η οργή του Βαρβάρου εξέσπασεν αχαλίνωτη απάνω στους Έλληνες ; 300.000 νεκρούς εστοίχισεν ο υποσιτισμός, 100.000 τουφεκίστηκαν από τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και τους Βουλγάρους. 100.000 έχουν απαχθή ως όμηροι στη Βουλγαρία, 80.000 στη Γερμανία, που η τύχη των αγνοείται και ίσως για πάντα θα αγνοηθή. 200.000 εξετόπισαν οι Βούλγαροι από  τη Μακεδονία. 1.100.000 ξεκλήρισαν οι Γερμανοϊταλοί από τα ρημαγμένα χωριά. Σ’ ένα πληθυσμό 7.500.000 είναι 500.000 οι νεκροί, μαζί και με τα θύματα του πολέμου, 180.000 αγνοούμενοι, 1.300.000 οι ξεκληρισμένοι, οι άστεγοι, οι πρόσφυγες.


Γιατί ;


 
Διότι οι ολόμαυρες ράχες της Ελλάδος, η χώρα αυτή η φτωχή και περήφανη, έφερε κάποτε στα σπλάχνα της την Ελευθερία, επίστεψε στον άνθρωπο και στον προορισμό του, και από τότε, αιώνιος Προμηθέας, πιστή στην αποστολή της, κρατεί με θυσία φριχτή του κορμιού της,, αναμμένη, ζωντανή, φλογερή, την πυρρά της Ιδέας και της Ζωής για τους ανθρώπους.

Γι΄αυτό, στη Νέα Τάξη του Χίτλερ και των άλλων, στην άμορφην αναρχία της αιώνιας Βαρβαρότητος, δεν υπάρχει θέσις για τους Έλληνες. Πρέπει να πεθάνουν όλοι, να σβύσουν από το πρόσωπο της γης. Γιατί συμβολίζουν αυτό που μισεί ο Βάρβαρος και αυτό που φοβάται διότι μαντεύει πως αυτό στο τέλος, θα τον συντίψη. Την άοπλη, την ήρεμη, την γελαστή, την ανυπόταχτη δύναμη της ψυχής. Μνημεία απαίσια της Νέας Τάξης των Βαρβάρων, μνημεία παθητικά της νίκης του Πνεύματος, υψώνουν τα περήφανα ρημάδια τους, το Δίστομο και τα Καλάβρυτα, τα χίλια πεντακόσια καμένα χωριά της Ελλάδος.
 
Εννέα τάφοι, τα μέλη τριών οικογενειών που βρέθηκαν μαζεμμένες σ’ένα σπίτι του Διστόμου, σφάχτηκαν επί τόπου από τους βαρβάρους Γερμανούς. Γυναικούλες της γειτονιάς στέκονται σιωπηλές μπρός στους τάφους των.  
 
Κι άλλο κακούργημα των Γερμανών : Οι Ναζίδες πυροβόλησαν αυτή την γυναίκα την ώρα που θήλαζε το βρέφος της. Η σφαίρα διέτρησε τον ώμο της μητέρας και επέτυχε το κεφαλάκι του αθώου παιδιού και το σκότωσε.    

Παρασκευή 10 Μαΐου 2013

Πύργος Βερβά Διστόμου



Πηγή/Αναδημοσίευση: Ancientgreece.gr

Περιγραφή

Δύο χιλιόμετρα βόρεια του Διστόμου και συγκεκριμένα στην περιοχή Βερβά υπάρχουν τα ερείπια αμυντικού - εποπτικού πύργου πιθανόν της καταλανικής περιόδου (14ος αι μ.Χ.).  Ο πύργος βρίσκεται σε πλάτωμα που έχει δημιουργηθεί εν μέρη τεχνητά και συγκρατείται από αναλημματικό τοίχο κατασκευασμένο από αργούς λίθους μικρού και μεσαίου μεγέθους, θραύσματα κεραμίδων και ασβεστοκονίαμα ως συνδετικό υλικό.
Με την ίδια τεχνική είναι κατασκευασμένος και ο τετράγωνος πύργος με καλύτερα σωζόμενη πλευρά του την ανατολική.
Το ανάλημμα το οποίο φαίνεται να περιέβαλε τον πύργο πρέπει να δημιουργούσε ως σύνολο μικρή φρουριακή εγκατάσταση.
Από τα επιφανειακά ευρήματα, αναλήμματα, θεμέλια κτιρίων κ.α, φαίνεται να υπήρχε εκτεταμένος οικισμός στα βυζαντινά χρόνια, αλλά και λόγω των πολλών ευρισκόμενων στην περιοχή καλοδουλεμένων ογκωδών λιθόπλινθων και οστράκων δείχνει πως η περιοχή κατοικούνταν από πολύ παλαιότερα.
 Η ανασκαφική έρευνα θα μπορούσε να φωτίσει το παρελθόν της περιοχής που δείχνει άρρητα συνδεδεμένο τόσο με την γειτνίαση της με την Σχιστή οδό όσο και με την γειτονική πόλη Άμβρυσσο.

( Δείτε ΕΔΩ και μία μεγάλη ανασκαφή στην Βερβά Διστόμου - Πρωτοχριστιανικό οινοποιείο )


Γεώργιος Αθανασόπουλος

Δείτε φωτογραφίες :











Πηγή/Πρώτη Δημοσίευση: Distomo Blog

Πέμπτη 9 Μαΐου 2013

Ναός Αγίου Δημητρίου Διστόμου

Πηγή/Αναδημοσίευση: Ancient Greece

Περιγραφή

Στη βόρεια έξοδο του Διστόμου σε απόσταση 1,5 χλμ επί της επαρχιακής οδού, βρίσκεται το πετρόκτιστο μονόχωρο ναΐδριο του Αγίου Δημητρίου. Στην εξωτερική του όψη είναι φανερό πως για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε αρχαίο κυρίως υλικό και αρχιτεκτονικά μέλη από άγνωστο κτίριο της ύστερης ρωμαϊκής περιόδου.
Στην ΝΑ γωνία, στο σημείο επαφής με την στέγη διακρίνεται τμήμα ρωμαϊκής μαρμάρινης επιγραφής.
Κάποιοι γωνιόλιθοι και η είσοδος του ναΐδριου είναι αρμολογημένοι από δόμους αρχαίου κτιρίου.
Το εσωτερικό φέρει επίχρισμα και δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί η χρήση αρχαίου υλικού. Η τράπεζα του ιερού είναι κατασκευασμένη από λαξευμένους πωρόλιθους.
Στον προαύλιο χώρο του ναού βρίσκονται τοποθετημένα διάφορα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και μεταξύ αυτών μία βάση επιτύμβιας στήλης.
Περιμετρικά του χώρου υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση επιφανειακών ευρημάτων κυρίως της ρωμαϊκής και παλαιοχριστιανικής εποχής.

Γεώργιος Αθανασόπουλος

Περιηγηθείτε με πολλές φωτογραφίες:















Πηγή/Πρώτη δημοσίευση: Distomoblog