Συγκλονιστικό και σπάνιο ντοκουμέντο - Το Δίστομο λίγους μήνες μετά την Σφαγή ( Οκτώβριος 1944 )

Τμήμα της κατεστραμμένης και καμένης κάτω Πλατείας ( Σημερινή Πλατεία Δανιήλ Γαμβρίλη με 10ης Ιουνίου ). Διακρίνεται το καμένο σπίτι του Παπανικολάου ή Χρηστιά που υπάρχει ακόμη και σήμερα, και η οδός Σκλαβούνου. Μπροστά, εκεί που είναι τα παιδάκια, είναι τα Πετρακέϊκα, το πρατήριο των αδελφών Πετράκου

Σπάνιες Φωτγραφιές του διάσημου φωτογράφου Dmitri Kessel.
Ένας Γερμανός, ο Dieter Begemann, αγόρασε αυτό το σπάνιο αρχειακό υλικό από το περιοδικό life, το οποίο τις είχε αδημοσίευτες.
Γνωρίζετε όλοι βέβαια, όπως όλος ο κόσμος πλέον, την φωτογραφία της Μαρίας Παντίσκα που είχε δημοσιευτεί την ίδια περίοδο, κι απ' τον ίδιο φωτογράφο.
Εκείνη λοιπόν την περίοδο, είχε τραβήξει και αυτές τις φωτογραφίες που δημοσιεύω εγώ τώρα. Οι φωτογραφίες αυτές παρέμειναν στο αρχείο του περιοδικού life απ' όπου τις αγόρασε ο Dieter Begemann.
Για να μπείτε όμως καλά στο πνεύμα, ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ, για να συνδεθείτε με το προηγούμενο σπάνιο άρθρο της ιστοσελίδας μας.

Υποθετικά, χωρίς να είναι σίγουρο, πρέπει να είναι η γειτονιά που είναι σήμερα τα Σφουντουρέϊκα. Η γειτονιά στα βορειοδυτικά του Διστόμου, προς τον λόφο Κούλια.

Η  ανηφόρα προς  Άη - Λια ( Στο βάθος το σπίτι του Ν.Λίτσου ). Διακρίνεται ένα παιδάκι μπροστά, καθώς κι ένας πιο μεγάλος άνθρωπος δίπλα σε μία βρύση στο πρώτο σπίτι δεξιά.

 ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Μία Δεκαεπτάχρονη Διστομίτισσα ταξιδεύει στην Αμερική τον Οκτώβριο του 1921. Δείτε το αρχείο της

Το αρχείο της Διστομίτισσας, Παρασκεύης Καΐλη, από τo Ellis Island

Εδώ και λίγες μέρες, κάποιος συντοπίτης μας και συγγενής μου, με ειδοποίησε ότι βρήκε στοιχεία, και μάλιστα τα πρωτογενή, μιάς Γιαγιάς μας ( Αδερφής του Παππού μου εμένα και αδερφής της Γιαγιάς του εκείνου ), που έφυγε από το Δίστομο για ένα καλύτερο μέλλον στην Αμερική.
Συγκεκριμένα το πλοίο από το λιμάνι του Πειραιά την πήγε στη Νέα Υόρκη, για να παέι από κει να εγκατασταθεί στην Μινεάπολη το1921, καλεσμένη από τον αρραβωνιαστικό της, Παπακωνσταντίνου Θεόδωρο από την Λιβαδειά.
Ήταν μόλις 17 χρονών όταν έκανε αυτό το υπερατλαντικό ταξίδι, γεννηθείσα δηλαδή το 1904, και αφού ταξίδεψε περίπου έναν μήνα, έκατσε άλλο τόσο στο κέντρο υποδοχής Ellis Island.
Το νησάκι αυτό της Νέας Υόρκης που λειτουργεί πλέον σαν μουσείο.
Εκεί κάποτε, την εποχή της Παρασκεύης Καΐλη από το Δίστομο, λειτουργούσε σαν κέντρο υποδοχής και προσωρινής διαμονής μεταναστών, όπου στοιβάζονταν κυριολεκτικά ο ένας πάνω στον άλλο σε συνθήκες τραγικές, για να περάσουν τις ιατρικές εξετάσεις για να πάρουν την έγκριση και να πάνε στον προορισμό τους. Στον αγώνα για μία καινούργια ζωή σε έναν άγνωστο και τελείως διαφορετικό κόσμο.
Ο συμπατριώτης μας λοιπόν, που δεν θέλει να αναφέρω το όνομα του, κάτι το οποίο σέβομαι ιδιαίτερα, βρισκόταν πριν λίγο καιρό στη Νέα Υόρκη και επισκέφτηκε τυχαία το μουσείο του           Ellis Island.

Διαβάστε, αφού μεγενθύνετε με κλικ την φωτογραφία, τον αριθμό απογραφής της που είναι το νούμερο 5

Σκέφτηκε λοιπόν να ψάξει μήπως βρει τα στοιχεία της προγόνου του.
Μετά από πολύ μεγάλη προσπάθεια και υπομονή αξιοθαύμαστη, βρήκε τελικά το ιστορικό της Διστομίτισσας Γιαγιάς μας.
Και λέω ότι είχε υπομονή αξιοθαύμαστη, γιατί ό λόγος που άργησε πολύ να την εντοπίσει, ήταν το ορθογραφικό εμπόδιο. Είχαν γράψει το ''Καΐλη'' αντί για Kaili, όπως ακούγεται δηλαδή, με το γράμμα ( y ), κι έτσι προέκυψε ταλαιπωρία γι αυτόν.
Όπως και να χει όμως βρήκε αυτό που ζητούσε, και που είναι κάτι ιστορικό και πολύτιμο, πόσω μάλλον για μας τους Διστομίτες που πρόκειται για πρόγονο μας.
Να πούμε ότι αργότερα, πάρα πολλοί Διστομίτες εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, και συγκεκριμένα στο Σικάγο όπου έχουν και Σύλλογο Διστομιτών και διαπρέπουν

Γ.Μ σε ευχαριστούμε όλοι πάρα πολύ

ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLG 

Άλλη μία σπάνια φωτογραφία του 1960, με αγωγιάτη Διστoμίτη

ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Elia.org

Νίκος Περγαντάς

	Φωτογράφος   Draper, Gordon & Maria Τίτλος   Εκδρομή του Gordon και της Maria Draper με μουλάρια από το Δίστομο στον Όσιο Λουκά. Ένας από τους οδηγούς τους, ο Νίκος, και το μουλάρι του. Τόπος  Χρονολογία   1960 Διαστάσεις  Μέγεθος
	ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Η είδηση της σφαγής του Διστόμου, όπως δημοσιεύθηκε στην παράνομη αντιστασιακή εφημερίδα ¨ Ελεύθερη Ελλάδα ¨ της 25ης Ιουνίου 1944

Έστειλε ο συμπατριώτης μας, Θανάσης Γεωργιλόπουλος 

 Η είδηση της σφαγής  του Διστόμου,όπως δημοσιεύθηκε στην παράνομη αντιστασιακή   εφημερίδα¨ Ελεύθερη Ελλάδα ¨της 25^ης  Ιουνίου 1944

ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Η Γερμανική προπαγάνδα για την Σφαγή του Διστόμου από την Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 9ης Ιουλίου 1944

Έστειλε ο συμπατριώτης μας, Θανάσης Γεωργιλόπουλος

( Αισχρά ακροδεξιά σχόλια από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του 1944 )

Η γερμανική λογοκρισία κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941- 44), δεν άφηνε περιθώρια για ουδέτερη έστωστάση απέναντι στον Κατακτητή, από την πλευρά του νόμιμου Τύπου. Από τη στιγμή που κατέλαβαν την Ελλάδα στα τέλη Απριλίου του 1941, οι Γερμανοί

υποχρέωσαν, μέσα σε μερικές ημέρες, εφημερίδες που μέχρι τότε τους πολεμούσαν, να δημοσιεύουν άρθρα υπέρ τους. Τις περισσότερες φορές επρόκειτο για

μεταφράσεις γερμανών αρθρογράφων ή ανώνυμα άρθρα, ωστόσο υπήρξαν και αρκετά φιλογερμανικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν με την υπογραφή ελλήνων αρθρογράφων. Γενικά, η λογοκρισία είχε ως αρχή να

απαγορεύει τη δημοσίευση ειδήσεων σχετικών με τα εγκλήματα που διέπρατταν τα στρατεύματα Κατοχής. Εξαιρέσεις αποτελούσαν οι ανακοινώσεις εκτελέσεων, τις οποίες οι αρχές Κατοχής θεωρούσαν νόμιμα

αντίποινα. Η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, για παράδειγμα, ανακοινώθηκε στις 30 Απριλίου 1944, σε ένα μικρό

πλαίσιο στην Καθημερινή, μια ημέρα νωρίτερα, χωρίς παράθεση των ονομάτων και χωρίς γνωστοποίηση του τόπου και του χρόνου της εκτέλεσης.

Χρειάστηκε να περάσει ένας μήνας από τη σφαγή στο Δίστομο στις 10 Ιουνίου 1944, για να γράψει κάτι σχετικό η Καθημερινή και αυτό στη δεύτερη σελίδα

Σκοπός του δημοσιεύματος, ήταν αφενός να υποβαθμίσει το μέγεθος του εγκλήματος και αφετέρου να επιρρίψει τις όποιες ευθύνες στη δράση της Αντίστασης.

Καθημερινή  9 Ιουλίου 1944

             Η ΔΗΜΟΚΟΠΙΑ ΠΕΡΙ ΩΜΟΤΗΤΩΝ

               ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟΝ

Η κομμουνιστική δημοκοπία, η οποία προσπαθεί ανέκαθεν να θορυβήση την κοινήν γνώμην των Αθηνών δια της εφευρέσεως  ψευδών ειδήσεων περί διαπραχθείσων ωμότητων, έθεσε κατά τας τελευταίας ημέρας εις κυκλοφορίαν μίαν νέαν σχετικήν ιστορίαν. Κομμουνισταί

δημοκόποι διέδωσαν την φήμην, ότι εις το ειρηνικόν χωρίον Δίστομον (μεταξύ Λεβαδείας και Αραχώβης, επαρχίας Λεβαδείας) πλέον των 1000 ανδρών, γυναικών και παιδιών (!) κατεσφάγησαν με κτηνώδη τρόπο υπό μιας γερμανικής μονάδος. Ακόμη και ο δήμαρχος, ο

ιερεύς και ο φαρμακοποιός του χωρίου δήθεν εδολοφονήθησαν ομού με τας οικογενείας των. Οι ελάχιστοι , που διέφυγον την τρομεράν αυτήν σφαγήν μετεφέρθησαν εν ασφάλεια μόνον χάρις εις τον Διεθνή Ερυθρόν Σταυρόν. Δια κάθε φιλοπάτριδα Έλληνα, που γνωρίζει τας μεθόδους ψεύδους της προπαγάνδας του ΕΑΜ, είναι φανερά η κομμουνιστική προέλευσις και ο σκοπός της διαδόσεως ταύτης. Περί των πραγματικών γεγονότων εις το Δίστομον επληροφορήθημεν εν λεπτομέρεια τα εξής υπό της αρμόδιας αρχής

Την 10 Ιουνίου 1944 μία γερμανική μονάς ευρισκομένη εν πορεία και μεταβαίνουσα από Λεβαδείας εις Αράχωβαν, εβλήθη έμπροσθεν του χωρίου Διστόμου με όπλα, οπλοπολυβόλα

και ολμοβόλα. Η μονάς απώλεσε λόγω της άνανδρου ταύτης επιθέσεως του ΕΑΜ αριθμόν τινά εις νεκρούς και τραυματίας. Εν συνέχεια ανελήφθη ο αγών εναντίον των συμμοριτών οι οποίοι είχον οχυρωθή μέσα εις το Δίστομον, με όλα τα υπάρχοντα μέσα. Κατόπιν της χρησιμοποιήσεως των βαρέων γερμανικών όπλων, εκυριεύθη εξ εφόδου το Δίστομον, η φωλέα αυτή της συμμορίας. Ηριθμήθησαν περί τους 250 νεκροί συμμορίται. Ο θάνατος αριθμού τινός γυναικών και παιδιών υπήρξε αναπόφευκτος κατόπιν της χρησιμοποιήσεως  των βαρέων όπλων και κατόπιν ενός τοιούτου κανονιοβολισμού εναντίον ενός χωρίου. Εν συνέχεια εδόθη εντολή όπως πυρποληθή το χωρίον, του οποίου οι κάτοικοι απεδείχθη ότι είχον συνεργασθή με τας συμμορίας.

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. ΕΑΝ ΟΙ ΣΥΜΜΟΡΙΤΑΙ ΤΟΥ ΕΑΜ ΔΕΝ ΕΒΑΛΛΟΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΟΣ, ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΥΡΙΕΥΕΝ ΕΞ ΕΦΟΔΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΕΚΑΙΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟΝ.

Τα γεγονότα ταύτα παρέχουν εκ νέου την απόδειξιν, ότι εκείνοι που προξενούν καθημερινώς αμέτρητον δυστυχίαν εις τον ειρηνικόν ελληνικόν πλυθησμόν της υπαίθρου είναι οι 

συμμορίται. Φανερός σκοπός των είναι να ρίψουν την Ελλάδα εις ένα χάος αιμάτων και

δακρύων.  Δια τον πληθυσμόν όμως της υπαίθρου τούτο αποτελεί μίαν νέαν προειδοποίησιν, όπως μη συνεργάζεται με τους κομμουνιστάς συμμορίτας. Εξαρτάται αποκλειστικώς από την στάσιν  του πληθυσμού αν θα θιγή και αυτός  ή όχι από τα μέτρα τα λαμβανόμενα εναντίον των συμμοριών.

Ο λαός οφείλει ν’απέχη από του να λαμβάνη οιανδήποτε  πολιτικών ή στρατιωτικήν στάσιν. Μόνον κατά τον τρόπον αυτόν θ’ αποσοβηθή η πλήρης κατερείπωσις της χώρας. Διότι

εκείνος που θα υποφέρη πάντοτε από κάθε στρατιωτικήν περιπλοκήν των πραγμάτων, θα είναι ο απλούς λαός και μόνον αυτός .  Η τρομερά καταστροφή που υπέστη ο ειρηνικός πληθυσμός εις την περιοχήν της εισβολής της βορείου Γαλλίας, είναι μια προειδοποίησις και δια τους Έλληνας. 47.000 άτομα – άνδρες   γυναίκες και παιδιά – ουδεμίαν έχοντα συμμετοχήν εις τον αγώνα, εφονεύθησαν εκεί κατά τη διεξαγωγή των φοβερών μαχών. Παρόμοια μοίρα θα επεφυλάσσετο και εις την Ελλάδα εις

περίπτωσιν αγγλοαμερικανικής εισβολής, την οποίαν επιθυμεί το ΕΑΜ. Και διατί; Διότι μόνον έτσι θα ηδύνατο να επιτύχη τους σκοπούς του, τους υπαγορευθέντας υπό της Μόσχας.

ΜΙΑ ΑΓΓΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΘΑ ΣΥΝΕΠΛΗΡΩΝΕ Ο,ΤΙ ΗΡΧΙΣΕΝ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΞΟΝΤΩΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ

ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΙΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Παλιές σπάνιες φωτογραφίες από το Δίστομο και την καθημερινότητά του

Από το προσωπικό αρχείο της συμπατριώτισσάς μας, Ελένης Κίνια Αθανασίου , την οποία ευχαριστώ θερμά.

Αυτοκίνητο στο Δίστομο. Ίσως το πρώτο. Από την δεκαετία του 1930

Ο αργαλειός στα Διστομίτικα κατώγια

Φόρτωση βωξίτη σε πλοίο. Παραλία Διστόμου - Σκάλα φόρτωσης

 

 

Τα μυτάρια. Υφάντρες Διστομίτισσες

Πολύ παλιός μύλος και πηγάδι

Η τυλίχτρα - Παλιά υφαντική τέχνη

Ξύλινο κάρο σε δρόμο του παλιού Διστόμου

 ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Η καταστροφή του Ειρηνοδικείου Διστόμου και της οικίας του Ηρακλή και του Αριστομένους Τζάθα, τον Μάρτιο του 1891

Από το αρχείο του συμπατριώτη μας από την Αράχωβα, Λουκά Παπαλεξανδρή, τον οποίο ευχαριστώ θερμά για μία ακόμη φορά.

Η βρύση του Κουρίτου στην Βερβά στο Δίστομο, από το 1889. Αξίζει την επίσκεψή σας

Η βρύση του Κουρίτου στην Βερβά στο Δίστομο από το 1889. Αξίζει την επίσκεψή σας. Στον Κουρίτο, πότιζαν τα άλογα οι παλιοί Διστομίτες και οι ταξιδιώτες. Αξίζει να διαβάσετε και την επιγραφή.

ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Δημοσιεύσεις από την εφημερίδα Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ του 1931, σχετικά με τον ΑΜΒΡΥΣΣΕΑ και τον ΠΑΝΔΙΣΤΟΜΙΑΚΟ

Από το προσωπικό αρχείο του Λουκά Παπαλεξανδρή, τον οποίο ευχαριστώ θερμά

Δημοσιεύσεις από την εφημερίδα Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ του 1931, σχετικά με τον ΑΜΒΡΥΣΣΕΑ και τον ΠΑΝΔΙΣΤΟΜΙΑΚΟ, η οποία δεν ξέρουμε αν ήταν άλλη ομάδα με μικρή διάρκεια ζωής, ή ο ίδιος ο ΑΜΒΡΥΣΣΕΑΣ και την ονόμασε έτσι ο τότε αθλητικός ανταποκριτής.
Στο αθλητικό ρεπορτάζ λοιπόν της Ελλάδας του 1931, ο ΑΜΒΡΥΣΣΕΑΣ ΔΙΣΤΟΜΟΥ.
ΔΕΙΤΕ:

 ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Ξεφυλλίζοντας το περιοδικό Life του 1944 με το αφιέρωμα στη σφαγή του Διστόμου.

ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΑΡΑΧΩΒΑ wordpress

 Το περασμένο καλοκαίρι περπατούσαμε με ένα φίλο στο Berkeley χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Δίπλα μας σε ένα ισόγειο κτήριο που έμοιαζε αποθήκη γίνονταν δημοπρασίες. Αποφασίσαμε να μπούμε  από περιέργεια, εκείνος για τα αντικείμενα της δημοπρασίας, εγώ και για την διαδικασία.

Στον τεράστιο χώρο υπήρχε ό,τι μπορείς να φανταστείς, από μικρά διακοσμητικά μέχρι αντίκες αυτοκινήτων, όλα για δημοπρασία. Χωριστήκαμε κι ο καθένας κατευθύνθηκε στα ενδιαφέροντά του. Σε ένα έδρανο ψηλό όπως στις αίθουσες δικαστηρίων οι υπεύθυνοι έβγαζαν σε δημοπρασία ένα ένα τα αντικείμενα  σύμφωνα με μια προκαθορισμένη σειρά που είχαμε κι εμείς στα χέρια μας. Ο φίλος έκανε δυο απόπειρες να πάρει κάποια βιβλία χωρίς επιτυχία. Κάποιοι αποφασισμένοι ανέβαζαν τις τιμές σε απαγορευτικά ύψη.

Συνέχιζα να περιεργάζομαι τα αντικείμενα μέχρι που έπεσα πάνω σε στοίβες παλιών περιοδικών Life τοποθετημένα σε ράφια και ταξινομημένα ανά δεκαετία.  Κοίταξα χρονολογίες και είδα ότι υπήρχαν τεύχη ακόμα και πριν το ´50. Αυτό ενίσχυσε το ενδιαφέρον μου για τη δημοπρασία και έκανε την αναζήτηση συγκεκριμένη πλέον. Έψαξα να βρω το τεύχος με το αφιέρωμα στη σφαγή του Διστόμου. Ήξερα το έτος, 1944, αλλά όχι ακριβή ημερομηνία. Μια αναζήτηση στο κινητό μου έδωσε 29 Νοεμβρίου.  Όμως όσο κι αν έψαχνα τεύχος με αυτή την ημερομηνία δεν βρήκα. Το Life ήταν εβδομαδιαίο, υπήρχαν πολλά τεύχη και τα εξώφυλλα δεν παρέπεμπαν πουθενά. Συνέχισα την αναζήτηση στο διαδίκτυο μέσω του κινητού και είδα ότι σε άλλη πηγή η ημερομηνία ήταν διαφορετική, 27 Νοεμβρίου 1944.

Πράγματι στις στοίβες με τα παλιά περιοδικά υπήρχε τεύχος με αυτήν την ημερομηνία. Το κράτησα στα χέρια μου αλλά δεν ήταν αυτό που περίμενα να δω. Από όσα είχα κατά καιρούς διαβάσει μου είχε σχηματιστεί η εντύπωση ότι η φωτογραφία σύμβολο της Μαρίας Παντίσκα που όλοι έχουμε δει σε αφίσες και φυλλάδια, ήταν εξώφυλλο του τεύχους κι εδώ έβλεπα μια αμερικανίδα στρατιώτη. Αργότερα διάβασα ότι ήταν η ηθοποιός Γερτρούδη Λόρενς η οποία είχε συμπληρώσει μια περιοδεία επτά εβδομάδων στις συμμαχικές εμπροσθοφυλακές στην Ευρώπη.

Όταν όμως ξεφύλλισα το περιοδικό, βρήκα στη σελίδα 21 σχεδόν ολοσέλιδη τη γνωστή  φωτογραφία. Ήταν ένα αφιέρωμα στις καταστροφές που έκαναν οι Γερμανοί στη χώρα μας και μέσα σ´ αυτό το αφιέρωμα τη μεγαλύτερη έκταση είχε  η σφαγή του Διστόμου.

Τα εκατοντάδες περιοδικά life που υπήρχαν εκεί είχαν  πουληθεί όλα μαζί σε κάποιον συλλέκτη που όταν  είδε την επιμονή μου να ξεφυλλίζω το συγκεκριμένο τεύχος με πλησίασε. Του ζήτησα αν γίνεται να το αγοράσω. Δέχθηκε και χωρίς περισσότερες  εξηγήσεις για το τι σημαίνει το τεύχος αυτό για μένα, κανονίσαμε μια τιμή και έγινε δικό μου.

Πάμε να δούμε τι περιέχει αυτό το αφιέρωμα. Για ανάγνωση σε πλήρη οθόνη κάντε κλικ κάτω δεξιά στο παράθυρο του scribd.

  Life 27:11:1944 Δίστομο

Για όσους δεν έχουν γνώση Αγγλικών ή δεν μπορούν να διαβάσουν καλά τα γράμματα μετέφερα εδώ το μεγαλύτερο μέρος του αφιερώματος:

“Καθώς τα βρετανικά στρατεύματα ολοκλήρωσαν την ανακατάληψη της Ελλάδας, η παγερή απόδειξη της βαρβαρότητας των Γερμανών και τα όσα οι Έλληνες υπέφεραν άρχισαν να φτάνουν στον κόσμο…. Είναι παρά πολλά να πεις σε λέξεις οπότε η πιο ακριβή  μαρτυρία είναι σε εικόνες. Οι εικόνες σε αυτές τις σελίδες είναι παρμένες απο τον πολεμικό φωτογράφο Dmitri Kessel του life και δείχνουν με λεπτομέρεια τι έκαναν οι Γερμανοί στην Ελλάδα”.

“Το πιο καταστροφικό γερμανικό έγκλημα στην Ελλάδα ήταν οι δολοφονίες. Στην  νέα τάξη δεν είχαν θέση οι Έλληνες  και οι Γερμανοί φαίνονταν να επέμεναν στην εξάλειψή τους. Τον χειμώνα του 41-42 άφησαν 450 χιλιάδες να λιμοκτονήσουν. Αργότερα όταν έγινε προφανές ότι η νεα τάξη ήταν λιγότερο πιεστική δουλειά απ´ ότι ο πόλεμος,  οι Γερμανοί φαινεται ότι εγκατέλειψαν το σχέδιο λιμοκτονίας και το χωρίς σχεδιασμό σκότωμα των Ελλήνων συνεχίστηκε όπως πριν”.

“Οι ανθρώπινες καταστροφές στην Ελλάδα ποτέ δεν πρόκειται να μετρήθουν με ακρίβεια. Όλοι οι Έλληνες υποφέρουν από κάποιο είδος υποσιτισμού. Η κακουχίες έχουν κάνει πολλές γυναίκες μη γόνιμες. Σε μερικά μέρη το ποσοστό της φυματίωσης ανάμεσα στα ελληνόπουλα είναι ψηλό ως 80%. Οι υλικές καταστροφές είναι επίσης μεγάλες. Περισσότερα από 2000 χωριά έχουν καταστραφεί. Οι Γερμανοί έχουν πάρει ως λάφυρα από τις υφαντουργικές και χημικές βιομηχανίες των Αθηνών της Θεσσαλονίκης και της Ελευσίνας τα μηχανήματα τους. Επί πρόσθετα το ελληνικό νόμισμα έχει υποτιμηθεί”.

Λεζάντα κάτω από τη φωτογραφία της Μαρίας Παντίσκα: “Η Μαρία Παντίσκα ακόμα θρηνεί τέσσερις μήνες μετά τη δολοφονία της μητέρας της απο τους Γερμανούς στη σφαγή στο ελληνικό χωριό Δίστομο”.

Σελ. 22 τίτλος: “Ο θάνατος του χωριού. Οι Γερμανοί έσφαξαν τους ανθρώπους και έκαψαν τα σπίτια του Διστόμου”. Κείμενο: “Μια απο τις τελευταίες επίσημες γερμανικές πράξεις στην Ελλάδα ήταν η σφαγή του Διστόμου. Μια πόλη περίπου 60 μίλια βορειοδυτικά των Αθηνών. Τον περασμένο Ιούνιο ένας περαστικός Γερμανός ρώτησε τον παππά του Διστόμου πατέρα Σωτήριο Ζήση αν υπήρχαν αντάρτες στην περιοχή. Ο παππάς είπε ότι δεν ήξερε κανέναν. Οι Γερμανοί όμως έκαναν επίθεση στην πόλη. Στην αρχή επέστρεψαν και σκότωσαν  τον πατέρα Ζήση. Λίγες μέρες αργότερα μια ομάδα μαυροφορεμενων ανδρών των SS μπήκαν στο Δίστομο, διέταξαν τους ανθρώπους να κλειστούν στα σπίτια τους, πέρασαν απο σπίτι σε σπίτι πυροβολώντας όλους αυτούς που μπορούσαν να βρουν. Σε δυο ώρες είχαν σκοτώσει 1000 Διστομίτες (αυτόν τον αριθμό αναφέρει το άρθρο) από τους 1200. Οι ελάχιστοι επιζήσαντες  έτυχε να βρίσκονται στα βουνά και στα χωράφια. Αφού οι Γερμανοί τελείωσαν με  τη σφαγή πήραν λάφυρα και έκαψαν το μικρό χωριο. Δεκαπέντε μέρες αργότερα επέστρεψαν αλλά αυτή τη φορά οι χωρικοί είχαν προειδοποιηθεί και είχαν φύγει στα βουνά. Οι Γερμανοί πήραν λάφυρα για άλλη μια φορά”.

Φωτογραφίες σελ. 22 πάνω. (1) ”Πέντε συγγενείς της Κατίνας Πίτσου σκοτώθηκαν στο Δίστομο. Πολλές μεγάλες οικογένειες του χωριού ξεκληρίστηκαν εντελώς”. (2) ”Έξι συγγενείς της Μαρίας Καρούζου, ο πατέρας της, η μητέρα της, ο αδερφός, η αδερφή, ο γαμπρός της και ο τρίχρονος ανιψιός της σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς”. (3) ”Το μωρό της ήταν στην αγκαλιά της Ζωής Σεχρεμέλη όταν οι Γερμανοί το σκότωσαν με μια σφαίρα στο κεφάλι. Η ουλή είναι εκεί που η σφαίρα  διαπέρασε τον ώμο της μάνας”.

Φωτογραφίες σελ. 22 κάτω. (1) ”Το Δίστομο είναι ένα χωριό με σπίτια απο άσπρη πέτρα στους λόφους κοντά στο βουνό Παρνασσός, αφιερωμένο στον Απόλλωνα και τις Μούσες. Τα άδεια κασώματα των παραθύρων δείχνουν ότι τα σπίτια κάηκαν από τους Γερμανούς”. (2) ”Στο νεκροταφείο του Διστόμου θαφτηκαν οι περισσότεροι νεκροί της σφαγής. Πολλοί άλλοι μεταφέρθηκαν στα σπιτια και τοποθετήθηκαν σε τάφους στις πίσω αυλές των σπιτιών από τους ελάχιστους επιζήσαντες που ήταν εκτός του χωριού όταν ήρθαν οι Γερμανοί”.

Φωτογραφία σελ 23. “Κουρελιασμένα ελληνόπουλα απο τη Μάκρη, χωριό που κάηκε και πάρθηκαν λάφυρα από τους Γερμανούς περίπου 50 μίλια από το Δίστομο.  Τα παιδιά ήταν απο τους πιο γενναίους της ελληνικής αντίστασης. Στην Αθήνα λήστευαν γερμανικά φορτηγά το καταμεσήμερο και έγραφαν νεα του BBC στους τοίχους τη νύχτα. Μερικές φορές φώναζαν τα νέα, τις ειδήσεις από μεγάφωνα μέσα στην πόλη.

Φωτογραφίες σελ. 24 πάνω αριστερά. “Κατά μήκος ενός δρομου βόρεια των Αθηνών είναι τα συντρίμμια ενός  γερμανικού  αντιαρματικού απο τις μάχες Βρετανών και Γερμανών. Οι Γερμανοί είχαν αρχίσει την οπισθοχωρηση πριν έρθουν οι Βρετανοί”.

Δίπλα. “Ο Πέτρος Λατινόπουλος ιδιοκτήτης μύλου έχασε 11 μέλη της οικογένειάς  του και οι Γερμανοί του έκαψαν το μύλο και το σπίτι του. Γερμανοί αργότερα πυροβόλησαν τον αδερφό του”.

Κάτω. “Σειρά απο 49 τάφους δείχνει τον αριθμό των Ελλήνων που σκότωσαν οι Γερμανοί χωρίς προφανή λόγο. Ο 50ος δραπέτευσε με τραύματα αφήνοντας το σορό των νεκρών από πάνω του”.

Κάπου μέσα στο κείμενο γίνεται αναφορά στην Αγόριανη: “Στο χωριό Αγόριανη μόνο τα σπίτια και μια ηλικιωμένη γυναίκα στο κρεβάτι κάηκαν, αλλά σε ένα σπίτι έξω απο την Αγόριανη οι Γερμανοί σκότωσαν 26 άντρες γυναίκες και παιδιά”.

“Στον Καρακόλιθο ένας τρομοκρατημένος ηλικιωμένος παρακολούθησε τους Γερμανούς να εκτελούν 123 έλληνες, 10 τη φορά. Άλλοι Έλληνες αργότερα ήρθαν και τους έθαψαν δίπλα στο δρόμο.   Στη Μακρακώμη οι Γερμανοί επέστρεψαν εφτά φορές το ’43 και ’44 και έκαιγαν την πόλη κάθε φορά. Οι απώλειες ζωών δεν ήταν πολλές επειδή οι χωρικοί έφευγαν στα βουνά όταν άκουγαν τους Γερμανούς να έρχονται. Μια φορα όταν επέστρεψαν αφού οι  Γερμανοί είχαν φύγει βρήκαν 25 δεμένα σώματα με σύρμα που είχαν κρεμαστεί σε μια πίσω αυλή”.

“Στο δρόμο ο φωτογράφος Kessel του Life συνάντησε έναν χλωμό άνθρωπο που ονομαζόταν Ματθαίος Δημάκος. Μιλώντας με δυσκολία είπε: Κύριε είμαι Αμερικανός πολίτης. Ήρθα εδώ το 1934 να επισκεφτώ τη μητέρα μου. Μετά παντρεύτηκα. Ήθελα να γυρίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες και να πάρω τη μητέρα μου και τη σύζυγό μου μαζί. Τώρα δεν έχω κανέναν να πάρω μαζί μου. Οι Γερμανοί ήρθαν σαν μανιασμένα σκυλιά. Η γυναίκα μου τους ικέτευε, παρακαλώ μην μου τα παίρνετε όλα. οι Γερμανοί την πυροβόλησαν. Το μωρό μας έκλαιγε. Έτσι οι Γερμανοί το πυροβόλησαν στο κεφάλι. Το μωρό ήταν οκτώ μηνών.”

Φωτογραφία σελ. 25 κάτω. “Στο σπίτι χωρίς στέγη η ελληνική οικογένεια Ζαφείρη στήνει το νοικοκυριό της. Κατά μήκος του δρόμου το μόνο απέμεινε στους Έλληνες είναι οι πέτρινοι τοίχοι των σπιτιών και όσα μπορούσαν να μεταφέρουν στις πλάτες τους”.

Η τελευταία σελίδα του αφιερώματος αφορά τις οικονομικές συνέπειες της γερμανικής κατοχής. Στις φωτογραφίες σχολιάζεται το πληθωριστικό χρήμα. Για παράδειγμα η λεζάντα στη μεσαία φωτογραφία με τον λουστραδόρο αναφέρει: “Το καθάρισμα των παπουτσιών για τους Έλληνες που έχουν χρήματα και παπούτσια, κοστίζει 50 τρισεκατομμύρια δραχμές”. Και σχολιάζει: “Η τσάκιση παντελονιού σε πελάτη είναι σπάνια”.

Την ώρα που στη δεξιά σελίδα του περιοδικού αποτυπώνονταν ο θρήνος της Μαρίας Παντίσκα για την οικογένειά της, στην αριστερή σελίδα υπήρχε διαφήμιση της Chevrolet αναφέροντας ότι και σε καιρό πολέμου και ειρήνης η Chevrolet είναι στην υπηρεσία της Αμερικής. Οι Έλληνες προσπαθούσαν να σταθούν στα πόδια τους, ο πόλεμος απασχολούσε και τους Αμερικανούς, αλλά υπήρχε και άλλη θεματολογία. Ξεφυλλίσετε τα παρακάτω δισέλιδα που φωτογράφισα για να δείτε μέρος της υπόλοιπης θεματολογίας του περιοδικού και των διαφημίσεων της εποχής.

Life 27:11:44 Άλλα θέματα ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Συγκλονιστικό αποκαλυπτικό ντοκουμέντο, από υλικό των γερμανικών αρχείων, σχετικά με την Σφαγή του Διστόμου - Στοχοποιημένο το Δίστομο. Διαβάστε και διαδώστε

Ευχαριστώ θερμά τον συμπατριώτη μας, Πάνο Ασημάκη για την παραχώρηση του σπάνιου υλικού.

Τμήμα του καμένου Διστόμου, λίγους μήνες μετά το ολοκαύτωμα από τους ναζιστές Γερμανούς

Φωτογραφίες από το αρχείο του περιοδικού life του διάσημου φωτογράφου Dmitri Kessel που παρέλαβε και αξιοποίησε ο Dieter Begemann

Ένας Γερμανός ερευνητής και αντιναζιστής, μετά από έρευνες στα αρχεία της Γερμανίας, αναζήτησε και αποκαλύπτει έγγραφα - αναφορές των σφαγέων του Διστόμου, αξιωματικών και υπαξιωματικών των SS - που τελείως αισχρά, δολερά και άνανδρα, προσπαθούν να συγκαλύψουν με ''εθνική υπερηφάνια'', την γενοκτονία του Διστόμου.
Μαζί με τα έγγραφα απέστειλε και κάποιες φωτογραφίες, στις οποίες απεικονίζεται το καμένο και κατεστραμμένο Δίστομο, λίγους μήνες μετά το ολοκαύτωμα.
Διαβάστε τι έγραψαν οι σφαγείς του Διστόμου. Αν έχετε λίγο αντίληψη επίσης, και δεν σας καταβάλλει κάποιο ιστορικό και πολιτικό κόλλημα, θα διαπιστώσετε ότι η σφαγή, αν μη τι άλλο, ήταν προσχεδιασμένη, και το Δίστομο στοχοποιημένο.

Άποψη της ανατολικής πλευράς του κατεστραμένου Διστόμου

Ακολουθούν οι αναφορές των ακροδεξιών σφαγέων, καθώς και οι μεταφράσεις τους από τα γερμανικά στα ελληνικά:

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

 

ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ

Για την προσπάθεια του 2ου Λόχου στις 10.6.44

ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΛΟΧΟ :   Να προχωρήσει στον δρόμο Λιβαδειά – Άμφισσα μέχρι την Αράχωβα για να καθαρίσει τον δρόμο από πιθανά σημεία όπου υπήρχαν συμμορίες και να συνεχίσει προσπερνώντας το Δίστομο

Ο ΛΟΧΟΣ ΕΙΧΕ ΧΩΡΙΣΤΕΙ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΗ :

1. Έναν Λόχο πολιτών με έναν υπαξιωματικό κι έναν μεταφραστή
2. Έναν Λόχο από οπλίτες μ’ έναν υπαξιωματικό, έναν μεταφραστή κι έναν Έλληνα οδηγό φορτηγού

* ( Αναφέρονται  και αριθμητικά οι δυνάμεις )

ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ ΠΟΛΙΤΩΝ  08:00 πμ

ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ ΟΠΛΙΤΩΝ  08:15 πμ

Στις 08:50 χωρίς να υπάρχει εχθροπραξία, 2 χμ δυτικά της περιοχής του Διστόμου, στον δρόμο Λιβαδειάς – Αράχωβας, ήρθαν  σε επαφή ο Λόχος πολιτών με την ομάδα

III./7.

Ο Λόχος των πολιτών διέκρινε 5 χιλ ανατολικά, 1 χιλ βόρεια από την περιοχή Παλιοκλήσι , διασκορπισμένους Έλληνες πολίτες οι οποίοι βρίσκονταν σε 3 μικρούς λόφους με περίπου 30 πρόβατα.

Πλησιάζοντας ένα μέρος του Λόχου προς τα εκεί, άρχιζαν οι πυροβολισμοί από τους πολίτες και τους Συμμορίτες ( κακοποιούς ).

Μετά από μια δυναμική αντεπίθεση, σκοτώθηκαν στην προσπάθεια να διαφύγουν, 18 άτομα νεαρής ηλικίας.

Μετά απ’ αυτό δόθηκε η εντολή να προσπεραστεί η τοποθεσία Δίστομο, γιατί έγινε γνωστό ότι την προηγούμενη μέρα, κοντά στην περιοχή, είχαν γίνει μάχες, και ότι είχαν διαμείνει εκεί την νύχτα και το πρωί  της ίδιας μέρας Συμμορίτες ( κακοποιοί ).

Λίγο πριν φτάσει ο Λόχος στο Δίστομο, άρχισαν να επιτίθενται προς τον Λόχο με όπλα, κάποιοι από μέσα από το Δίστομο.

Αμέσως σκοτώθηκαν επί τόπου 3 άνδρες καθώς και 18 αρχηγοί, υπαρχηγοί και άνδρες του Λόχου, από τους οποίους οι 4 τραυματίστηκαν σοβαρά.

Οι 4 σοβαρά τραυματίες υπέκυψαν στα τραύματά τους κατά την μεταφορά τους προς την βάση.

Γι αυτό τον λόγο διέταξα να ανοιχτεί πυρ, και να γίνει επίθεση με ό,τι όπλα διαθέταμε, εναντίον του Διστόμου.

Αφού έγινε εκκαθάριση του Διστόμου, στο τέλος μετρήθηκαν 250 – 300 σκοτωμένοι, καθ’ υποψίαν συμμορίτες ή συγγενείς των συμμοριτών.

Στην συνέχεια κάηκαν όσα σπίτια είχαν μείνει όρθια

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ ΑΠΟ ΔΙΣΤΟΜΟ ΠΡΟΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑ στις 18:30

ΑΠΩΛΕΙΕΣ:

7 νεκροί, 14 τραυματίες, 1 Υπαξιωματικός τραυματίας, 1 μεταφραστής που πέθανε στη βάση πρώτων βοηθειών, 1 Έλληνας οδηγός φορτηγού νεκρός.

*Μετά αναφέρονται οι απώλειες σε μηχανοκίνητα και το πόσα όπλα – σφαίρες χρησιμοποιήθηκαν.

Υπογράφει ο Lautenbach, Ες – Ες Αξιωματικός και αρχηγός Λόχου

Μερική άποψη του κατεστραμμένου Διστόμου από το Φθινόπωρο του 1944

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ

Τμήμα GFP 510

Στις 10.06.1944 ξεκίνησε μία δράση του 2^ου Λόχου των Ες – Ες με αφετηρία την Λιβαδειά και τερματισμό την Αράχωβα υποστηριζόμενος από τον 10^ο και 11^ο Λόχο, να καθαρίζει τον δρόμο από πιθανούς  συμμορίτες που θα υπήρχαν πιθανόν στην διαδρομή Λιβαδειά – Αράχωβα.

Στον 2^ο Λόχο συμμετείχαν και ο Υπαξιωματικός Koch και ο διερηνέας Theo.

Στις 08:15 πμ ξεκίνησε ο 2^ος  Λόχος προς Αράχωβα με πολλά μηχανοκίνητα.

Για να ξεγελαστούν οι συμμορίτες πριν από τον Λόχο, είχαν ξεκινήσει για αντιπερισπασμό στις 8:00 δύο Ελληνικά φορτηγά με πολίτες που ήταν 18 στον αριθμό.

Στις 8:50 πμ χωρίς να έχει συμβεί κάτι, 2 χμ δυτικά του δρόμου’Wegegabel’’, στον δρόμο Λιβαδειά – Αράχωβα – Λιβαδειά – Δίστομο, συναντήθηκε η ομάδα των πολιτών με τις ομάδας III./7.

Κατά τον έλεγχο των λόφων που βρίσκονταν 5 χμ ανατολικά του ’Wegegabel’’ και 1 χμ βόρεια από το Παλιοκλήσι, αιχμαλωτίστηκαν 12 Έλληνες που κρύβονταν στους λόφους.

Έξι Έλληνες που προσπάθησαν να ξεφύγουν, πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν την ώρα της φυγής.

Αφού ήρθε σε πέρας η διαταγή, ο αξιωματικός  των Ες – Ες Lautebach μαζί με τον αρχηγό του 2^ου Λόχου, πήραν την νέα διαταγή να προχωρήσουν μέχρι το Δίστομο μαζί με τον 10^ο Λόχο για να ψάξουν την περιοχή.

Μία ταυτόχρονη προσπέραση του Διστόμου δεν στάθηκε δυνατή.

Στο Δίστομο είχε μαθευτεί από τον Δήμαρχο Διστόμου, καθώς και του Στειρίου, ότι στις 9.6.44, κατά τις 10:00, περίπου 30 συμμορίτες ήρθαν από την Δεσφίνα στο Δίστομο και κατά τις 15:00 της ίδιας μέρας έφυγαν από το Στείρι για το Κυριάκι.

Επίσης μαθεύτηκε ότι είχε σκοτωθεί ο αρχηγός των Συμμοριτών ‘΄’Μαυρογιάννης’’ σε κάποια μάχη στην Δεσφίνα.

Αφού ο 10^ο2 Λόχος κατά τις 14:30 έφυγε από Δίστομο, αποφάσισε ο αρχηγός των Ες – Ες Lautebach με μια μικρή ομάδα που αποτελούταν από 2 Ελληνικά φορτηγά, 3 Ι.Χ και 3 μοτοσυκλέτες, να ερευνήσει την περιοχή  μέχρι το Στείρι.

Σ’ αυτήν την επιχείρηση πήρε μέρος  κι ένα κομμάτι από τον λόχο πολιτών

( κομάντος ), για να εξακριβώσουν ακριβώς τι συνέβαινε με τους συμμορίτες στο Στείρι.

Φθάνοντας οι πρώτοι από τους ‘’κομάντος’’ κατά τις 15:10 περίπου, 700 μέτρα βορειοδυτικά του Στειρίου, δέχτηκαν επίθεση από υψώματα που βρίσκονταν ανατολικά και βορειοανατολικά του δρόμου.

Αμέσως υπήρξαν απώλειες γιατί η δυνατότητα κάλυψης ήταν πολύ μικρή.

Η αντίδραση για αντεπίθεση ήταν αδύνατη, ο οπλισμός σχετικά ελαφρύς σε σχέση με τα 8cm  πολυβόλα που είχαν οι συμμορίτες και κυριαρχούσαν εκείνη την στιγμή.

Ο εχθρός βρισκόταν σε πολύ καλά σημεία και ήταν περίπου 30 -35 άνδρες.

Μετά από σινιάλο και από την φασαρία της μάχης, ήρθαν οι υπόλοιπες δυνάμεις που είχαν μείνει πίσω στο Δίστομο.

Μετά από σφοδρή αντεπίθεση οι συμμορίτες τράπηκαν σε φυγή προς τα ανατολικά.

Μία καταδίωξη από μας θα ήταν χωρίς λόγο και σημασία, γιατί ήδη υπήρχαν τραυματίες και η ομάδα είχε αποδυναμωθεί.

Γι αυτό ήταν και αδύνατο να εξακριβωθεί πόσες απώλειες  είχαν οι συμμορίτες, αν και  σίγουρα υπήρχαν κάποιες,, αφού βρέθηκαν  αρκετά ίχνη αίματος σε διάφορα σημεία.

Κατά τις 17:30 γύρισε ο Λόχος πάλι πίσω στο Δίστομο.

Υπήρξε η γνώμη ότι ο κόσμος γνώριζε ακριβώς για τους συμμορίτες, γιατί στην περιοχή εκείνη την ώρα της μάχης , δεν ήταν κανείς ( από το Δίστομο ) για να κάνει κάποια δουλειά.

Γι αυτό τον λόγο εκτελέστηκαν τόσο οι 12 αιχμάλωτοι καθώς και όσοι βρίσκονταν στο Δίστομο και κάηκε και μέρος των σπιτιών.

Ο διερμηνέας Theo τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι και την κοιλιά και υπέκυψε στα τραύματά του την νύχτα από την 11.6 προς τα ξημερώματα στις 12.6.

Ο υπαξιωματικός Koch τραυματίστηκε ελαφρά.

Η μεταφορά των βαριά τραυματιών έγινε στη βάση πρώτων βοηθειών στην Άμφισσα.

Ο Λόχος έφυγε από το Δίστομο για την Λιβαδειά περίπου στις 12:30.

ΑΠΩΛΕΙΕΣ

3 νεκροί

18 τραυματίες ( απ’ αυτούς 4 πέθαναν )

1 Έλληνας οδηγός φορτηγού νεκρός

Υπογράφει :

Koch

Υπαξιωματικός

ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG

Τα ωραία θέρετρα της Βοιωτίας, Το Δίστομο, τα Διστομίτικα ( Παραλία Διστόμου ), και η Αντίκυρα. Από την εφημερίδα του 1939 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ

Από το αρχείο του Λουκά Παπαλεξανδρή που τον ευχαριστώ ιδιαίτερα

Κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

 ΠΗΓΗ/ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: DISTOMOBLOG